شرکت در انتخابات شورای شهر به عنوان یک تکلیف یا برای رفع تکلیف؟

                                                                               به نام خدا

آنچه که در مورد شهر و شهرداری در بدو بحث می توان گفت این است که ساکنان یک شهر، دارای نیازهای مشترک فراوانی هستند که خود به تنهایی قادر به برآورده ساختن آنها نمی باشند. بنابراین با مشارکت یکدیگر و یا انتخاب فرد یا افرادی که مسئولیت برآورده ساختن این نیازهارا به او می دهند و به تأسیس شهرداری اقدام می کنند. شهرداری نیز در مقابل خدماتی که انجام می دهد از هر یک از استفاده کنندگان این خدمات هزینه دریافت می دارد. پیچیدگی روابط اجتماعی، تنوع مشاغل و صدها مسأله ای که در شهر وجود دارد، این واقعیت را منعکس می کند کهبایستی به صورت سازمان یافته و منظم به ادارة امور شهر پرداخته شود.

 

 

برای اینکه مدیریت شهری به درستی انجام گیرد، به وجود سیستم مدیریت شهری نیاز است. سیستم مدیریت شهری عبارت است از: یک سازمان گسترده متشکل از عناصر و اجزای رسمی و غیررسمی مؤثر و ذیربط در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی و کالبدی حیات شهری با هدف اداره، هدایت و کنترل توسعه همه جانبه و پایدار شهر مربوطه. در سطح جهان سه نظام کلی شهرداری شناخته شده است:

 

الف) سیستم «شورای شهر ـ شهردار»: این سیستم در اوائل قرن بیستم ابداع گردید. در این سیستم مردم شهر عده ای را به نمایندگی شورای شهر انتخاب می کنند و سپس شورای شهر، شخص واجد شرایط و متخصص را به عنوان شهردار استخدام و منصوب نموده و اداره امور شهر را به عهدة اوواگذار می نمایند و برنامه فعالیت ها و عملیات شهرداری و منابع درآمد و طرز به مصرف رسانیدن آنرا تصویب نموده در پیشرفت کارهای شهرداری نظارت به عمل می آورند.

 

ب) سیستم «شهردار ـ شورای شهر»: در این روش مردم شهر، شهردار و شورای شهر را جداگانه انتخاب می نمایند. در ضمن شهردار ریاست شورای شهر را هم دارا می باشد و لزوماً دارای تخصص در زمینه مدیریت شهری نیست.

 

ج) «سیستم شورایی مطلق»: در این سیستم هر یک از اعضای شورا (توسط شهروندان انتخاب می شود) مسئول قسمتی از کارها شهرداری بوده، ضمناً با یکدیگر جلسه های مشورتی دارند و درباره کلیه امور، تصمیم جمعی که به اکثریت آرای اعضا اعتبار می یابد اتخاذ می نمایند. در این سیستم معمولاً یکی از اعضای شورا به عنوان عضو ارشد، برای اداره کردن جلسه های شورا انتخاب می شود و در بعضی از موارد در نقش شهردار و رئیس انجمن شهر انجام وظیفه می نماید. 

 

 

 

در کشور ما سیستم »شورای شهر ـ شهردار« برای ادارة سیستم شهرداری بکار رفه است. انتخاب شوراهای شهر توسط ساکنین همان شهر نوعی مشارکت محسوب شده که شهروندان در مدیریت شهری دخالت دارند. در متون مربوط به توسعه سیاسی مشارکت به دو نوع تقسیم شده است؛ مشارکت نهادینه شده و مشارکت توده ای. مشارکت نهادینه شده فرایندی است که طی آن شهروندان از مجراهایی چون نهادها، سازمان ها و تشکل ها به نقش آفرینی و اداره امور خود می پردازند. در مشارکت توده ای یا منفعلانه، توده های بی حس به شکل احساسی و عاطفی ـ در سطح رای دادن ـبه فعالیت سیاسی می‌پردازند.

توسعه سیاسی با مشارکت نهادینه شده رابطه تنگاتنگ دارد و مشارکت توده ای به هیچ عنوان نمی تواند توسعه سیاسی را متبلور سازد.

در انتخابات شورای شهر (در ایران) مشارکت شهروندان به صورت مشارکت توده ایی و هر چهار سال یک بار می باشد. در اینگونه مشارکت شهروندان تنها در مقطع کوتاهی از طریق تبلیغات و سخنرانی های نامزدها با کاندیداهای شورای شهر آشنا شده و چه بسا به صورت احساسی یا عاطفی اقدام به رأی دادن می کنند. و در بیشتر مواقع هم این رأی دادن ها جهت رفع تکلیف بوده و انتخاب این یا آن نامزد برای حال وی تأثیری ندارد. در این میان اغلب نامزدها هم با انواع شیوه های تبلیغاتی و وعده و وعیدهای متعدد ، شهروندان عادی و عامی را تحت تأثیر قرار داده و به اصطلاح در انتخابات پیروز می شوند. و بدون هیچگونه نظارت مستمر و مدون و قانونی اقدام به تصمیم گیریهایی می کنند که تأثیرهای مستقیم و غیرمستقیمی بر شهر دارد.

 

لذا با عنایت به موارد مذکور لازم و ضروری است که همه آحاد مردم بخصوص نخبگان، تحصیل کرده ها و دانشجویان بطور فعال در شناسایی و انتخاب افراد شایسته با تخصص مربوط به شهر و شهرسازی شرکت نمایند تا ضمن جلوگیری از اشتباهات گذشته، روند مدیریت و توسعه شهر تسهیل شود. از آنجائیکه مشارکت شهروندان در مدیریت شهری براساس قانون موجود هر چهار سال یکبار می باشد، بر حساس بودن قضیه افزوده و اهمیت شرکت آگاهانه در انتخابات را بیشتر روشن می کند. از لحاظ قانونی پس از انتخاب اعضای شورای شهر، شهروندان نمی توانند در نحوه مدیریت آنان دخالتی داشته باشند چرا که در قانون چنین امری پیش بینی نشده است. نظارت بر کار شوراها برابر قوانین مربوطه برعهدة وزارت کشور ـ فرمانداریها می باشد که آنها هم با لحاظ بعضی از مسائل سیاسی روزمره و یا... اقدام بهینه ای در کنترل و نظارت شورا ندارند. مسائل شهر و شهرداری با وجود جنبه های مختلف فنی، اجتماعی، اقتصادی، حقوقی و قضایی آنقدر پیچیده است که خارج از توان یک شخص است که کلیه مصوبات شورای شهر را با قوانینی مربوطه و وظایف آنها منطبق نموده و اقدام شایسته معمول دارد.

 

وانگهی در توضیح سیستم «شورای شهر ـ شهردار» آمده است که شورای شهر بایستی یک فرد شایسته و متخصص را به عنوان شهردار منصوب نماید با انتخاب اعضای شورای شهر متعهد و متخصص در انتخاب شهردار متخصص هم، شهروندان سهیم شده و این عمل شورا را که مهمترین اهرم قدرت شورا محسوب می شود می توانند کنترل و بهینه نمایند.

لذا از تمامی آحاد جامعه تقاضا دارم تا به صحنه انتخابات شوراها وارد شده و با شناخت و حساسیت زیاد در انتخاب اعضای شورای شهر سهیم شوند، تا افراد شایسته و متخصص و مرتبط با مسائل شهری عضو شورای اسلامی شهر شوند و در تصمیم گیریهای بعدی همانی باشند که نیاز شهر و شهروند است نه آنکه همانی باشند که منافع شخصی اقتضا می کند و یا تعدادی از افراد و بستگانشان می‌خواهند.

/ 0 نظر / 7 بازدید